Een reebok in Frieswijk (05 August '10)

Mijn hoofd zit helemaal vol. Het loopt tegen lunchtijd. Heb zin om ergens even rustig te gaan zitten en lekker wat te happen. Ik besluit het bos in te duiken en na een lunch wat rond te gaan sluipen. Frieswijk word het, al een tijdje niet geweest.

Voorzien van boterhammen met kaas en heet water voor een oplossoepje ga ik op pad. Het heeft de afgelopen tijd best veel geregend. Ook nu laat buienradar kans zien op enkele fikse buien. Ach, met mijn anorak kan ik alles aan! En, niks ruikt zo lekker als een bos dat net een douche heeft gehad :)

Op de waterdijk ben ik reeds stilletjes afgestapt. Nadat ik heel stilletjes de fiets heb weggezet loop ik richting de (jacht?) hut. Ik zie daar een nieuwe wissel het bos in gaan. Het is een reeënwissel. De putjes van ingedrukte bladeren zijn onmiskenbaar en zijn na enige oefening snel te herkennen.

Na een minuut of tien te hebben gelopen in vossenloop (looptechniek om je stil te verplaatsen door het bos) valt me iets op. Ondanks de vossenloop is het normaal nog steeds erg moeilijk stil te zijn over de bladerbodem van een loofbos. Toch maak ik nauwelijks geluid. De regenbuien van de afgelopen dagen hebben de bladeren vochtig gemaakt. Het is dus met de vossenloop mogelijk ook stil te lopen door een loofbos, als het maar goed geregend heeft. Weer wat geleerd!

Tegen een boom mijn broodje gegeten en soepje gedronken. Ik ga weer op pad. Nog stiller als voorheen want ik nader een plek in het bos waarvan ik weet dat reeën daar erg graag rusten. Ik kijk niet naar de bodem, ik laat mijn voeten "kijken" waar ik ze veilig plaatsen kan. Ikzelf blijf om me heen kijken of ik het onmiskenbare reeënbruin zie.

Dan opeens is het raak. Een reebok! Knabbelend van jonge loten komt hij heel langzaam mijn kant op. Een werkelijk prachtig egale vacht met het typische overdonderende reebruin. Hij is nog jong, zijn ranke postuur en het gaffelgewei verraad zijn leeftijd. Bovendien, een seksueel rijpe reebok denkt in deze tijd van het jaar (reebronst) niet aan eten, die is slechts met de vrouwen bezig.
Ik laat hem rustig zijn gang gaan. Ik zit gehurkt, zonder enige dekking, zo'n vijf meter van hem af. Reeën zien je niet als je bewegingsloos zit. Ik kan niet beschrijven hoe geweldig het is zo dicht bij een wild dier te zijn zonder dat deze jou in de gaten heeft. Dat went nooit!

Nadat hij al fouragerend het bos weer in verdwenen is pak ik mijn mobieltje. Zo'n ervaring moet je natuurlijk meteen delen. Op de ontvangerslijst voeg ik Jeanette, Michiel en mijn vriendin toe... Ik begin druk te tiepen. "Net een reebok tot een meter of 5 van ...".
Ik kijk nog eens op. Nouja! De reebok is blijkbaar nog niet klaar hier! Dit keer echter heeft hij iets in de gaten. Ik blijf roerloos zitten. Heel langzaam komt hij recht op me af.

Ik besef me dat ik mijn mobieltje nog in de hand heb. Puur geluk dat voor mijn handen de rugzak staat. Ik kan dus de schuif openen zodat de lens tevoorschijn komt zonder dat de reebok dat zien kan. Héél langzaam gaan mijn handen omhoog en schiet ik plaatjes.
Hij nadert me tot een meter of drie. Niet eerder heb ik een ree zo dicht bij me gehad. Geweldig! De ree heeft er echter genoeg van. Hij draait zich om en met enkele ferme sprongen verdwijnt hij het bos in.

Tijd mijn sms af te maken. Ik corrigeer en tiep verder, "Net een reebok tot een meter of 3 van me af gehad ...".